۱۳۹۴ اردیبهشت ۷, دوشنبه

مدت حکمروائی اسپند بن یوسف پسر سلطان قره یوسف بن تؤره میش خان بر عراق-عرب (1420-1445)

Baghdad in the early 19th century
د. خ. اونق:
با مرگ قره یوسف در سال ۱۴۲۰، بین پسرانش اسپند، قره اسکندر، جهانشاه و ابوسعید بن قره یوسف بر سر جانشینی و تصاحب پادشاهی بر سرزمین وسیع خود مبارزه در می گیرد. در همین حال قبیله سعدلویی که یکی از طوایف اصلی کنفدراسیون قراقویونلی ها بشمار می رفت، اسپند بیگ را به عنوان امیر جدید اعلام می کنند.
اسپند بن یوسف پسر سلطان قره یوسف بن تؤره میش خان بود. وی در آن مدّت بیش از دوازده سال بر عراق - عرب (بغداد و اطراف آن) حکومت کرد. ابوسعید بن قره یوسف، از نزد جهانشاه مجبور به فرارشد و به بغداد که تحت حمایت برادر دیگرش "اسپندبگ" بود، رفت.

در آن ایّام قارااسکندر در آذربایجان که شهر تبریز پایتخت آن محسوب می شد، حکمرانی می کرد، وی پس از مدّتی آذربایجان را ترک نمود و به ایروان رفت. قارااسکندر در آنجا خود را به عنوان "ارمن پادشاسی" اعلام نمود. ولیکن اسپندبگ در عراق که شهر بغداد را به عنوان پایتخت خود انتخاب نموده بود، به امارت می رسد. اسپند بن یوسف و قارااسکندر با هم متحد شده، بر علیه آق قویونلی ها که دائماً از جانب غرب آنجا را مورد هجوم خود قرار می دادند، وارد جنگ شدند. آنها در این جنگ پیروز شدند.
اسپند بن یوسف قبل از درگذشت خود در سال ۱۴۴۵، دولت به ارث رسیده خود را که پسرش پولات بگ در آن زمان خیلی جوان بود، به برادرزاده خویش که "الوندبگ" نام داشت، واگذار نمود. با این حال، بسیاری از امیران ترجیح دادند "پولات بگ" را بجای وی بنشانند. جهانشاه با حمایت بعضی از امیران که به وی پناهنده شده بودند، تصمیم به یک یورش نظامی علیه بغداد می گیرد. چنانچه این حمله صورت می گیرد. پس از یک محاصره هفت ماهه، جهانشاه در ژوئن سال ۱۴۴۵، بغداد را به تصرف خود در می آورد.